Mijn naam is Hanriet Westrik. En ik ben geboren op 14-7-1968. Ik ben bijna 20 jaar getrouwd met Arjan en we hebben samen 3 kinderen: Corine 18- , Allard 16- en Marit 13 jaar. We wonen op een heerlijk plekje aan de rand van Assen. 3 Dagen van de week werk ik als doktersassistente in een huisartsenpraktijk in het centrum van Assen en de overige 4 dagen ben ik lekker in en om het huis bezig.( behalve de zondag dan natuurlijk ;) )
Naast mijn werk heb ik ook nog een webwinkel in “oude meuk”zoals mijn man dat altijd zegt, ik noem het liever brocante en curiosa. Doordat ik nu 3 dagen werk heb ik er niet zo heel veel tijd meer voor. Toch blijft het altijd kriebelen als ik langs een kringloop winkel fiets en die kan ik dus ook niet voorbij fietsen zonder dat ik even heb gekeken, want stel je eens voor dat ik iets leuks mis. Ook reizen we met een stel vriendinnen jaarlijks af naar de grootste brocante markt in Lille.
Ik houd dus niet van stil zitten, en daarom lijkt mij Ghana ook een geweldig project, waarbij je lekker bezig bent, en je ook nog eens nuttig kunt maken voor je medemens! Ik heb de foto’s bekeken en jullie vorig jaar ook gevolgd op jullie blog. Toen ik dat allemaal zag werd ik helemaal enthousiast, en leek het mij ook geweldig om eens een keer mee te gaan. Het lijkt me super om eens in Afrika te zijn, Natuurlijk zal het ook wel eens tegenvallen, maar ik denk dat het werk zoveel voldoening geeft en het al met al zo’n mooi avontuur is, dat dat helemaal goed komt!
Ik heb er zin in!
Hanriet Westrik ( Jet) 
Hanriet
Hallo allemaal
Mijn naam is Kevin Lubberts, ik ben 17 jaar en woon in Assen.
Ik hoop volgend jaar deel te nemen aan de werkzaamheden in Ghana.
Ik ben de oudste zoon van Petra Lubberts.
Ik zal wat meer over mezelf vertellen:
Op dit moment zijn de scholen weer begonnen en zelf zit ik op het Gomarus College in Groningen waar ik aankomend jaar mijn havo hoop af te ronden.
Mijn hobby is volleyballen. Dit doe ik nu al ruim 7 jaar.
Het idee om mee te gaan naar Ghana heb ik te danken aan mijn moeder.
Ze heeft me als examencadeau voor het aankomende jaar de keuze tussen een midweek Griekenland
of 3 week vrijwilligershulp in Ghana gegeven. Na een tijdje na te denken heb ik besloten voor Ghana.
Nou zullen sommigen waarschijnlijk denken: waarom zou je 3 week hard willen werken in Ghana als je ook gewoon op vakantie in Griekenland kan gaan?
De reden daarvoor is dat ik het belangrijk vind voor mezelf om, vooral op mijn leeftijd waar alles zo gewoon lijkt, eens te leren te waarderen dat ik hier in Nederland geboren ben.
In zo'n welvarend land als dat ons kleine landje is, dat we elke dag eten en drinken hebben, een dak boven ons hoofd, en alles dat we nodig hebben we zo in de winkel in de stad kunnen kopen.
Vooral voor mijn ontwikkeling als gewoon individu is het erg goed voor mij, maar ook voor mijn geloof zal dit mij ook zeker helpen God meer te loven voor wat wij hier hebben.
Ik houd ervan om (zwaar) lichamelijk werk te verrichten, afgelopen jaar hebben wij met het gezin het huis eens flink verbouwd.
Ook hier hielp ik wanneer mijn hulp nodig was. Dus mijn handjes vuil maken en hard werken doe ik graag.
Kevin
Hallo
Ik ben Leonie Meier(dochter van de baas) en ben net 17 jaar.
Ik zit op het ROC menso alting in groningen.
Ik zit nu in het 2e jaar van de opleiding SAW pedagogisch werker.
Ik wil zou graag mee naar Ghana willen omdat het een erg leuke ervaring is om een keer te kijken hoe het in een land is waar mensen het minder hebben dan wij.
In mijn vrije tijd doe ik veel aan volleybal. Ik volleybal bij de Meeuwen in zuidhorn in dames 1 en 2. Verder werk ik bij de Albert heijn in Vinkhuizen.
Als je nog meer van me wilt weten dan hoor ik het wel!
Groetjes Leonie
Leonie
Ik ben dus Roy Meier, 17 jaar, geboren in 't Harde, getogen in Assen.
Ik ben bezig met Havo 5, voor de 2e keer, aangezien ik vorig jaar jammer genoeg gezakt ben.
Mijn hobby is volleybal, ik speel al 10 jaar volleybal en doe het nog steeds met veel plezier.
Verder werk ik een aantal uur bij SuperdeBoer op de groente-afdeling.
Mijn moeder is vorig jaar meegeweest naar Ghana en zij vroeg of ik geen zin had om volgend jaar ook mee te gaan.
Ik ben nog nooit in Afrika geweest en mij lijkt het wel interessant om te kijken hoe het er aan toe gaat in zo'n land dat zo anders is dan Nederland.
Ik wil graag in Ghana mijn handen uit de mouwen steken en ik hoop dat ik mee kan volgend jaar!
Mvg, Roy
Roy
Voorstellen nieuwe Ghana gangers
Leercentrum beschilderd en geopend
Na een groot feest ( zie Alberts corner op de Hand in Hand site )is het leerscentrum waar we in Oktober 2010 mee begonnen zijn te bouwen feestelijk geopend.
Het resultaat mag er zijn, en de kinderen hebben er weer een mooi en leerzaam onderkomen bij.
Met dank aan de sponsors ( made bij Hand in Hand )
Inwijding van de store door de pastoor.
Ontwerper en schilder Mirjam Kerkhof
Computerruimte
Tafels en stoelen in het tuinhuis
Reunie Ghana groep 2010
Zaterdagavond, 12 februari jl. was er de langverwachte reünie van de Ghanagroep 2010. We keken er allemaal naar uit om iedereen weer terug te zien. We hebben met elkaar toch wel een bijzondere tijd gehad in Nkoranza. Toen we elkaar allemaal weer zagen, was het gelijk weer vertrouwd. Best bijzonder eigenlijk, een jaar geleden wist je amper wie wie was, en nu is het of je elkaar al tijden kent!
We hebben heerlijk gegeten in een wokrestaurant in Assen, het smaakte voortreffelijk! Daarna gingen we naar het huis van Petra en Harrie, om daar de DVD te bekijken, die Harrie Meier (broer Bernard) gemaakt had van al het videomateriaal wat Bernard had aangeleverd. De verhalen kwamen natuurlijk weer los bij het zien van deze leuke samenvatting van onze trip! (bedankt Harrie!) Vooral de tocht naar de waterval, waarbij we met de gammele bus over een nog gammelere brug moesten rijden, zorgde weer voor hele verhalen over hoe eng dat wel niet was!
We kregen af en toe wel weer even weemoedige gevoelens toen we alles weer terug zagen. Maar niet getreurd, het lijkt erop dat bijna de voltallige groep in 2012 weer in de startblokken staat voor een hernieuwde kennismaking met Ghana en PCC. In de komende tijd kunnen we dan weer rustig de spaarpot vol laten lopen met de nodige pecunia's, zodat we in 2012 weer onze handjes kunnen laten wapperen.
Het was een supergeslaagde avond, en we zullen elkaar in de komende tijd zeker nog wel eens weer opzoeken.
Groetjes van Jeanet Meier alias Adwo
Volgend project Oktober 2012
Ik(Bernard)heb besloten om dit jaar niet te gaan, maar ga voor Oktober 2012 weer proberen een groep mee te krijgen Naar Hand in Hand.
We kunnen daar weer goed werk doen, en blijven ook door gaan met acties om het financieel voor elkaar te krijgen.
Oud ijzer blijft ook door gaan, dus daar kunt u ons nog steeds voor bellen.
Bedankt voor een beste bult ijzer . Fam. Kuipers
Zie ook www.lienhoevevastgoed.nl
Ons Project is KLAAAAAAAAR !!!!!!!
Hier zijn de foto's hoe het er uit eindelijk uit is komen te zien ,waar we met de groep in Oktober aan zijn begonnen.
We mogen trots zijn op het eind resultaat, dat we dit met de groep G8 en Ghaneese bouwvakkers en de Hand in Hand gemeenschap en sponsoren dit voor elkaar hebben gekregen.
Ook een dikke pluim voor Baffo ,hij heeft de huizen ontworpen en is voor ons een grote steun geweest on dit allemaal te regelen.
Ook Ab en Janette hebben veel voor ons betekend, om dit project voor ons te kunnen realiseren.
We zijn weer Thuis
Om 05:30 uur zijn weer terug gekomen op Nederlandse bodem na een reis van meer dan 5500 kilometer.
Woensdag avond een mooi afscheid feest gehad, en hebben we allemaal een mooi ghanees gewaad gekrengen.
Mooi woorden zijn gesproken, en hebben we afscheid genomen van de kinderen en de Car civers
De donderdag dat we zouden vertrekken begon niet erg goed voor ons, de Bus die ons zou komen ophalen had vertraging en dat kon wel even duren.
Om 08:30 zou hij er moeten zijn maar niet dus, er werd druk geregeld door Baffo om ons eerder weg te krijgen.
Hij had het goed geregeld 2 weken van te voren ,en steeds contact met de bus organisatie gehad dat de bus er op tijd zou zijn maar........
De bus moest uit een plaats komen 2 uur van ons, dus kwam er een bus voor 50 personen die ons eerst naar Tichman bracht er daar zou het busje klaar staan.
Niet dus , na veel beloften waren we om 11 uur nog niet weg en ben ik met met Kojo en Baffo weer druk gaan zetten om weg te komen, want we hadden nog een reis van 8 uur voor de boeg.
Baffo verontschuldigde zich keer op keer , maar het was niet zijn schuld maar van de bus organisatie.
Toen Baffo nar Tichman kwam, was het busje er eindelijk en konden we op weg gaan, maar niet voor dat Baffo ons onderweg had opgewacht en de bus chauffeur de volle lading gaf.
Nu bleek dat de chauffeer vrij was en dat hij er niks aan kon doen.
Baffo ging door naar de bus organisatie, en daar zal hij wel flink te keer zijn gegaan.
ik heb hem nog nooit zo boos gezien, maar we waren op weg gelukkig tegen 12 uur.
Bus lekker cool ,totdat de motor oververhit begon te raken omdat de airco zo veel van de motor vroeg, dus even een stukje rustig aan gereden.
En toen weer als een speer , todat de chauffeur een gek geluid hoorde.............
Gelukkig het was het nummerbord of zo.
Toen gebeurde het wat we niet konden voorzien, een lekke band.
Maar met een krik er onder en even verwisselen was dat zo klaar, als je te minste een krik in de bus hebt ...................nee dus.
Toen maar bussen aangehouden die ons aan een krik konden helpen, dat lukte en na 3 kwartier konden we weer verder, als de bus tenminste wou starten.............. nee dus, even met een schroeven draaier bij de accu en daar gingen we weer.
Niet meer eten onder weg maar in 1 stuk doorrijden naar ACCRA.
De laatste 2 uur over verschrikkelijk wegen en doods angsten uitgestaan door hoe ze rijden in Ghana en wat onze chauffeur allemaal uithaalde.
Maar uiteindelijk om 20:30 aangekomen en lekker gaan eten met een biertje en wijntje er bij.
We waren allemaal behoorlijk moe en hadden het wel ff gehad, dus lekker op tijd naar bed.
Volgende morgen zijn we naar de toeristen markt gegaan, en daar begon de hectiek gelijk weer, een aantal verkopers die met elkaar stonden te ruzie omdat we wij niet naar hun winkel kwamen of zo.
Maar Kojo onze begeleider en chauffeur hielden alles goed in de gaten, en hielpen ons geweldig met het afdingen.
Toen de buit binnen was, door naar de zee, en dat was heeeeerlijk, lekker op een luie stoel genieten van het warme water en het strand.
Na 1 1/2 uur naar Frankies gegaan om te eten en toen om 3 uur naar het hotel te rug ....................maar we kwamen in een file, dus douchen konden we niet meer.
Snel naar de kamers omkleden,koffers inladen en op naar het vliegveld.
Gelukkig ging dat goed, en konden we ons voorbereiden op het inchekken, en naa enige oponthoud waren we dan eindelijk bij de hal waar we gingen instappen voor het vliegtuig.
Vertrokken op tijd, bijna niet geslapen in het vliegtuig, wel lekker filmpie kijken en om half 6 waren we geland op het vliegveld.
De dames trokken nog gauw even hun Ghaneese gewaden aan die ze hadden laten maken, en johan van S en Johan W hadden hun op maat gemaakte kleding ook aangetrokken.
Veel Familie was aanwezig om ons op te komen halen, en we zijn daarna naar Emmeloord gegaan ,waar we met zijn allen hebben gegeten en afscheid van elkaar hebben genomen.
We mogen trots zijn dat we een sterke betonplaat over de Cutter hebben gemaakt, het tuinhuis hebben afgekregen, en het begin van het leercentrum hebben gemaakt, de Cutter met looppad naar het vrijwilligershuis en de wasruimte hebben kunnen laten bouwen.
We hebben ongeveer 10 Ghaneesen aan werk gehad, en de plaatselijke bevolking hier mee geholpen.
Nog wat herstel werkzaamheden, en dat er nog voldoende geld over is om nog meer onderhoud te kunnen laten doen.
Mister Robert heeft al onze Ghaneese namen uitgezocht , aan de hand van onze geboorte datums.
We heten zo, omdat je genoemd word naar de dag waar op je geboren bent:
Jaap: Kweidwo
Fokke: Kwaku
Bernard: Jaw
Erica: Akosna
Edwin: Akwasi
Johan S: Kwabena
Albert : Kwaku
Johan W : Jaw
Janette : Adwo
Petra : Abena
Koos : Akwasï
Maria : Adwoa
Einde van een zeer geslaagd project, en wat zeker weer een vervolg zal gaan hebben.
De Bikkel Vrouwen
Om voor de mannen nog een steuntje in de rug te geven , want die hebben het zwaar gehad met ,verbouwing, huishouding, inkopen doen, koken,wassen, strijken ,ramen lappen enz,en de vraag van vele mensen of ze het wel redden zonder vrouw!!!!!
Deze mooie foto van deze stoere vrouwen uit het verre west Afrika.
Respect !!!!!!!!
Marie, Petra, Erica en Jeanet.
De laaste dag.
Tuinhuis klaar
Whole of Fame
Bankjes en tafel in de verf.
Het nieuwe looppad.
Vandaag aan de laaste dag begonnen naar het internet cafe, nu dus een keer bij daglicht on plaats van in het donker.
De laaste keer dat ik een stukje schrijf over het wel en wee van de groep en onze werkzaamheden.
De laaste keer dat we gereedschap pakken en weer opruimen, de laaste keer dat we niet meer hoeven na te denken hoe we de dag invullen en nu ons gaan voorbereiden op de terug reis en het afscheids feest vannavond.
Vandaag was de groep niet echt meer op dreef, de vermoeidheid en de warmte eisen zijn tol.
Edwin was in de dunne en heeft niet gewerkt vandaag, Fokke was al iets beter maar nog niet helemaal fit.
De rest mist een stukje energie om de hele dag door te gaan, en daarom hebben we na het middag eten de boel opgeruimd en het project op deze manier afgesloten..........maar we hebben nog wel wat gedaan vandaag.
Vanmorgen hebben de dames het tuinhuis schoon gemaakt.
We hebben ook nog 4 nieuwe banken en een tafel van een laagje verf voorzien.
Ook een looppad wat slecht was , hebben we van een nieuw laagje specie voorzien,maar droogt door de hitte eigenlijk iets te snel.
De Cutter is klaar, en er word nu een betonpad bij langs gemaakt.
Het leercentrum word verder afgebouwd door de Ghaneesen.
Iedereen is zeer tevreden met het resultaat wat webehaald hebben, dat we niet alleen het werk hebben gedaan wat van te voren was afgesproken, maar zelfs meer dan dat.
Nu zijn we ook zo ver om weer naar huis te gaan en alles te verwerken en te vertellen wat we hier hebben meegemaakt.
Ook hebben we onze handafdruk op de muur geplaatst, en daar staan nu in totaal 23 afdrukken van mensen die mee zijn geweest naar het project hand in hand.
We gaan vanmiddagde kelren uitzoeken die we achterlaten ,en aan de cargivers aanbieden.
Ook zullen we ons Nederlands team overals aanbieden voor de jongens die smorgens het terrein opruimen( soort van milieudienst )
De veeeeeeeeeeeeele spullen die zijn gekocht word hier en daar al een probleem om ze mee te krijgen, maar dat zal wel gaan lukken denk ik .
Het meeste is in de winkel van Hand in Hand gekocht, enze konden er niet tegen werken om alles klaar te krijgen.
Morgen nog een reis van 7 uur en dan zitten we weer in het Hotel.
Vrijdag gaan we eerst naar de toeristen markt, en dat word ook eenhele ervaring op zich.
Iedereen wil je in je winkel hebben, en iedereen noemt je je vriend.
Best leuk aan het begin maar dan byzonder irritant, dan nog even door naar de zee een paar baantjes trekken.
Lekker op een terrasje onder een palmboom met een biertje, en wat strand muziekanten en verkopers om je heen.
Dan nog even eten bij Frankies, lekker in een gekoelde ruimte uit een menu kaart iets lekkers kiezen.
Dan terug naar het hotel , douchen en omkleden en door naar het vliegveld.
Voor de familie/vrienden thuis willen we iedereen bedanken voor het meeleven en steunen van ons project, maar het is nog niet afgelopen.............
De ervaring leerd dat je bij thuis komst niet meer de zelfde bent als dat je bent weg gegaan, daar bedoel ik mee dat alles wat je hier hebt gezien nog een plaatsje moet krijgen als je weer in je vertrouwde omgeving bent.
Het is zo totaal on nederlands hoe ze hier leven, en dan gaan je beseffen hoe goed wij het eigenlijk hebben, en dat we veel klagen over alles en nog wat.
Maar nu ook beseffen dat het best anders kan.
Om dit gevoel uit te leggen is niet zo makkelijk, maar als je hier bent geweest weet je hoe dat voelt.
We hopen zo snel mogelijk alle foto's aan elkaar uit te wisselen,en ook de fims die zijn gemaakt.
De voetbalwedstrijd is bijna 58 minuten lang, en zeker de moete waard om te zien.
De laatste keer vanuit Ghana.
Bernard Namens de groep G8