Groep G8, 2010

Foto komt nog !!!!

Hoi allemaal
Even een verhaaltje wie ik ben.
Jaap Koenes 67 jaar geboren in Onderdendam.
In 1965 getrouwd met Lina Bakker ,we hebben 2 dochters en 3 zoons en 10 kleinkinderen.
We zijn veeboer geweest tot 2007 en toen is onze jongste zoon ons opgevolgd.
We wonen nog wel op de boerderij.
Het Ghana projekt vind ik een uitdaging om daadwerkelijk iets te doen voor mensen in een min of meer ontwikkelingsland.
Ik hoop dat we er met elkaar veel plezier aan beleven.
Groetjes Jaap




hallo luitjes, ik ben Maria Oudman het lijkt mij een hele uitdaging om mee te gaan naar Ghana, om daar iets voor een ander te mogen betekenen




Hallo allemaal.

Ik ben Koos Hoekstra (40 jr) getrouwd met Marieke en samen hebben we 4 kinderen, Esther (9), Marije (7), Nienke (5) en Joanne (1).
We wonen met veel plezier in Surhuisterveen. Voor mijn werk rijdt ik dagelijk naar Lemmer waar ik werkzaam ben bij een betonfabriek. Het bedrijf levert beton voor funderingen en allerlei andere zaken. Zelf houd ik me voornamelijk bezig met het berekenen van funderingen voor nieuwe woningen.
Vandaar waarschijnlijk ook de vraag van Bernard (m`n zwager) of ik een bereking zou kunnen maken voor de brug die we zullen gaan vervangen. Dit bracht me op het idee dat het ook mooi zou zijn om zelf mee te gaan om ook daadwerkelijk te helpen.
Ik heb heel benieuwd hoe het is om in Ghana te zijn en de mensen daar te helpen. Ik weet niet zo goed wat me echt te wachten staat, maar als ik zie hoe enthaisiast Bernard elk jaar weer thuis komt, zal dat wel los lopen.
De kinderen boden spontaal hun zakgeld aan toen ik vertelde dat ik mee zou gaan, dus we zijn meteen begonnen met sparen....




Mijn naam is Petra Lubberts en woon in Assen. Ik ben 46 jaar, getrouwd met Harrie Lubberts en wij hebben 2 zonen, Kevin (16 jaar) en Niels (12 jaar).
Ik werk 20 uur in het Wilhelmina Ziekenhuis in Assen als ambtelijk secretaris van de Ondernemingsraad en heb tevens een nagelstudio, groothandel en opleidingscentrum voor aankomend nagelstylistes. Dus zoals je kunt lezen zit ik niet graag stil!
En dat is nu net wat ik ook niet van plan ben in Ghana.
Ik ben door mijn vriendin Jeanet (die ook mee gaat) enthousiast gemaakt voor deze reis.
En ben super gemotiveerd om hiernaar toe te gaan. Ik hoop een daadwerkelijke bijdrage te kunnen leveren aan dit project en ben van mening dat het goed is om eens een hele andere leefwereld mee te maken als dat wij gewend zijn.
Zoals je hoort heb ik er zin in maar vindt het ook erg spannend.

Vriendelijke groet,

Petra Lubberts



Hallo
Ik zal me ook even voorstellen: Ik ben Jeanet Meier, getrouwd met Gerard (broer van Bernard en Erica)en we wonen in Assen. We hebben 3 kinderen, Tessa van 18, Roy van 16 en Jolijn van 11. In mijn dagelijkse leven werk ik 2 dagen per week als tandartsassistente in Assen.
Dat ik mee ga naar Ghana begint langzaam nu een beetje door te dringen, want het werd even heel snel bedisseld door mijn geliefde man en zijn broer. Er scheen een “tekort” aan vrouwen te zijn, en zodoende hebben ze mij ook op de lijst gezet! Nou is de stichting waar Bernard al een aantal jaren druk voor is natuurlijk niet onbekend bij mij. We hebben met belangstelling zijn verslagen en fotoreportages gevolgd. Geweldig wat ze daar allemaal al voor elkaar hebben gekregen! Alleen zag ik mijzelf mij daar nog niet nuttig maken, wat kan ik daar nou gaan doen, dacht ik. Maar volgens Bernard ga ik me niet vervelen en zijn er zat klussen waarbij ik ook mijn handjes kan laten wapperen. Dus dat ben ik dan ook echt van plan te gaan doen! Ik krijg er ook steeds meer zin in, het lijkt me een waardevolle ervaring om eens even uit het westerse leven te stappen in een heel andere cultuur en je daar in te zetten voor mensen die het minder goed hebben getroffen in het leven. Hartelijke groeten, Jeanet Meier




Even voorstellen
Ik ben Johan Werkman uit Bovensmilde, 42 jaar oud.
Ik ben getrouwd met Esther en we hebben samen twee zonen.
Robin 14 jaar & Thomas 11 jaar.
Ik werk bij Visser-Assen als hoofd magazijn bij de afdeling verkoop.
Ben op m,n best als alles tegelijk moet gebeuren en voel me dan een spin in het web.
Ik hoorde van dit project via Johan van Sleen, en was gelijk enthousiast.
Natuurlijk moet er erg veel geregeld worden en dan komen er best veel dingen voorbij waar je goed over moet doorspreken, maar toch was de keuze erg snel gemaakt.
Als gezin willen wij volgend jaar toeleven naar het moment van vertrek naar Ghana, en zullen er dan ook gezamenlijk er veel mee bezig zijn.
Het idee om zo direct hulp te kunnen bieden aan kinderen in een compleet ander wereld deel is zo bijzonder dat het je niet meer loslaat.
We hopen hier in onze omgeving de mensen enthousiast te krijgen voor dit prachtige project.
En op die manier een mooi bedrag te kunnen overmaken aan de stichting.
Laten we hopen op veel steun en een prachtig gezamenlijk resultaat.

Groeten Johan




Even voorstellen……

Ik ben Johan van Sleen, ja het broertje van Albert, en ben 44 jaar oud. Ik ben geboren en getogen op de Smilde, waar ik nog steeds woon langs de Drentse Hoofdvaart.
Ik ben getrouwd met Harma en samen hebben we 3 kinderen, Joanne (13), Nadine (9) en Joran (6).
Ik ben werkzaam als controller vastgoed bij Lentis in Zuidlaren (Instelling voor GGz en Verpleging en Verzorging).
In mijn vrije tijd ben ik een erg bezige bij, zo zit ik in diverse commissies en besturen van volleybal, kerk en schoolvervoer.
Ik ben zelf ook nog actief in het volleybal en als de mannen van een bevriend straatmakersbedrijf hulp nodig hebben dan lig ik op zaterdag op mijn knieƫn op de straat.
Ik ben op een verjaardag 24 november enthousiast geworden door broer Albert en vrijdag 27 nov. was mijn eerste vergadering. Zo snel kan het gaan !
In 2005 heb ik in Roemeniƫ in het dorpje Simian met nog 3 mannen een gebouw neergezet in een zigeunerkamp.
Dit was voor mij zo’n mooie ervaring waar zoveel voldoening in zat dat ik dit graag nog een keer wil ervaren in een heel ander deel van de wereld voor een prachtige doelgroep.




Hallo,
Mijn naam is Albert van Sleen en ben 50 jaar oud.
Ik ben getrouwd met Coby Havinga en we hebben samen 3 kinderen, Mart(21) Rob(19) en Manon(15) Ik ben op Smilde(Drenthe) geboren, waar mijn ouders een bakkerij hadden.
Ik heb 2 zusters en 3 broers.
Voordat ik in de bakkerij terecht kwam, heb ik 6 jaar in de bouw gewerkt.
We hebben in 1987 de bakkerij in Ten Boer gekocht, hier hebben we 22 jaar gewerkt en gewoond.
1,5 jaar geleden hebben we de zaak verkocht omdat we het iets rustiger aan wilden doen en omdat mijn lichaam begon te protesteren.
Daarna hebben we 1,5 jaar in een pastorie in Harkstede gewoond en hebben we een nieuw huis laten bouwen in Ten Boer. Hier wonen we sinds 11 juli 2009 Ik ben nu weer in loondienst en werk 3 nachten in de week bij bakkerij Hoekstra in Bedum.
Door Fokke Drijfhout ben ik enorm enthousiast geworden over GHANA 2010 Het lijkt me geweldig om daar aan mee te werken.





Hallo,
Hier even een krabbel van Fokke Drijfhout.
Ik ben bijna mijn hele leven chauffeur geweest en heb heel veel gezien en beleefd.
Nu ben ik 62 jaar en met de vut.
Ik ben nog goed fit en wil nu het nog kan graag mee doen aan dit project.
Ik zet mij er helemaal voor in om met een geweldige groep mee te mogen om daar met hun, maar vooral voor de gehandicapten daar wat te mogen doen.
Ik hoop dat we in 2010 met elkaar daar geweldige goede dingen mogen doen.


Hallo,ik zal mij even voorstellen,

Mijn naam is Erica de Koning, 47 jaar, getrouwd met Hans en we hebben samen 4 kinderen.
de oudste 2 zijn getrouwd,1 woont op kamers in de stad en de jongste van 17 woont
nog thuis.inmiddels zijn we opa en oma van Sven,nu 5 wkn oud.
we wonen in Leek,en ik heb een paar dagen in de week oppaskindertjes.
zoals de meesten wel weten,is Bernard mijn broer,en door hem ben ik in contact
gekomen met het project Ghana.
het lijkt me een hele uitdaging om daar heen te gaan,en daadwerkelijk wat voor
de mensen daar wat te gaan betekenen.
niet allen door geld te geven,maar samen daar de handen uit de mouwen te steken!
en ook om daar de cultuur en de leefwijze van deze mensen mee te maken.
ik vindt het best spannend,maar heb er ook veel zin in !!
hartelijke groeten,erica.


Hallo allemaal,

Mijn naam is Edwin de Koning. Ben getrouwd met Marieke en we wonen nu al zo'n dikke 2 jaar in Groningen.
In mijn dagelijks werk ben ik bedrijfsleider/verkoper bij de Koning Groningen in de Nieuwe Ebbingestraat in Groningen. Wij verkopen ijzerwaren en gereedschappen en adviseren de klant hier graag bij.

De reden dat ik graag mee wil volgend jaar is om te ervaren hoe het daar is. De cultuur, de mensen, de gemeentschap ect....
Wat speelt er en waarom mogen wij daarheen om te helpen met dingen die daar moeilijk tot niet opgang komen. Ik wil hier graag m'n steente aan bijdragen.
Mijn verwachting is dat ik samen met de anderen onze geplande opdrachten mag verwezelijken en dat we met een voldaan gevoel daar terug mogen keren naar huis. Maar twijfel er niet over dat dat niet gebeurd. Ben er nog nooit geweest, dus mijn verwachting zal het zien.

Kortom... heb er ontzettend veel zin in!!

Tot gauw....

Edwin

Ghana groep herkenbaar

We hebben voor de Ghana groep 2010 een T shirt en pet laten maken om zo herkenbaar te zijn naar buiten toe.

Ook hebben we visitekaarjes om uit te delen, met alle informatie die nodig is .

En een herkenbaar bord voor op de aanhangwagen voor oud ijzer.

Voor op de aanhangwagen



Visite kaartje om uit te delen 500 stuks.......





Een lekker besmettelijk wit T shirt







En een lekker strak petje tegen de zon.




Het huis is klaar!

Het huisje waar we in oktober aan hebben gebouwd is klaar! We hebben zojuist de foto ontvangen. Ziet er goed uit, he?!

Foto's vanuit Ghana

Vanuit Ghana hebben we foto's gekregen van het 'tuinhuisje' (overkapping waaronder kinderen kunnen eten) en van de vorderingen van 'ons' huisje. Het tuinhuisje is klaar. Het huis waaraan wij hebben gewerkt nog niet, maar zoals te zien op de foto's is men er druk mee bezig en zie je al duidelijk de vorderingen.

Tuinhuisje:


En druk aan het werk bij 'ons' huisje:


31 oktober 2008

We zijn weer terug in Nederland. En tjonge, wat is het hier koud! Gisteravond zijn we rond 10 uur vertrokken (was het nog steeds 32 graden), vanmorgen voor 6 uur geland op Schiphol (was het 2 graden).
Wat hebben we de laatste dagen in Ghana nog gedaan en beleefd?
Dinsdagavond was dus het feest op PCC. Met weer veel gedrum, zang en dans. We hebben allemaal als dank Afrikaanse kleding gekregen. En ook een dvd van PCC. Zelf hebben we een voetbal gegeven voor de voetballers (elke ochtend om 7 uur wordt er gevoetbald). Daniel heeft de radio gekregen. En we hadden dus voor alle care-givers een envelop met geld. Het feest was erg leuk, een mooie afsluiting van onze tijd bij PCC. De volgende ochtend na het ontbijt in het busje (met airco!) naar Accra. De reis ging helemaal goed en we waren ongeveer half 4 bij het hotel. Daar gegeten (waar Jakob en Wilma een uur op moesten wachten...) en daarna nog even een stukje langs de weg gelopen. Kwamen we bij een heuse 'shopping mall'; alleen hadden ze daar geen wisselgeld... (we kochten even een ijsje).
De volgende ochtend na het ontbijt in het busje naar de toeristenmarkt. Maar helaas... de chauffeur reed door rood en laat nu net de politie staan te controleren! Dus wij naar de kant, wat heen en weer gepraat tussen agente en de bijrijder (Philip) en opeens stapte de agente bij ons in het busje. Tja, het gaat iets anders in Ghana. Moesten we naar het politiekantoor rijden (de verkeerspolitie bleek in een blauwe zeecontainer te zitten...). Maar goed, Philip moest een boete betalen, Henk moest kennismaken met de chef en Jakob kreeg een telefoonnummer. En toen konden we verder. Op naar de toeristenmarkt.
En wat je daar overkomt... Alle Ghanezen willen wat van je, pakken je hand, spreken je aan en natuurlijk moet je al hun spullen zien en ook kopen... Philip was goed in afdingen, zodat we een aantal dingen voor een redelijke prijs konden krijgen. Op het moment dat we zelf aan het afdingen waren, lagen de prijzen meestal wat hoger (soms tot afgrijzen van Philip).
Toen iedereen alles had wat men wilde, weer in het busje en naar het strand! Het was een bewaakt strand. Bij het water stond een Ghanees met een fluitje waarop hij blies als iemand naar zijn mening te ver de zee in ging. Het water was heerlijk! En lekkere golven. We hebben genoten!
Daarna eten bij Frankies en toen naar het hotel voor douchen en inpakken. We gingen op tijd naar het vliegveld, zodat we lekker rustig konden inchecken. De vlucht zelf ging ook voorspoedig en nu mogen we hier in Nederland de draad weer oppakken.
Nogmaals wat foto's (niet van de toeristenmarkt, het wordt niet op prijs gesteld als je daar foto's neemt):

Feest op PCC

Koko de clown

De bal die we hebben gegeven (met een prachtige tekst nietwaar?)
Wij (in onze gekregen Afrikaanse kleding) samen met Daniel op de foto.
Bij de zee

28 oktober 2008

We komen net van de markt hier in Nkoranza. Dat is iets anders dan in Nederland. Veel drukte, veel geuren, veel obebini's. Met een lekker ijsje doorgelopen naar het internetcafe. Dit wordt de laatste blog vanuit Ghana. Morgen vertrekken we naar Accra, waar we donderdag naar de toeristenmarkt gaan. En dan stappen we 's avonds in het vliegtuig.
Gisteren hebben we de laatste dingen bij het huisje gedaan: de trap (naar de veranda) verder afgemaakt, de bekisting van de muren gehaald en Jakob heeft een mooi siermuurtje gemaakt. En natuurlijk alles netjes opgeruimd.
Nicole heeft haar haar laten doen door maar liefst 8 kapsters!! She's an African woman now!
Gisteren was een wat trieste dag op PCC, omdat de moeder van 2 care-givers (2 zussen: Mercy en Grace) die nacht ervoor was overleden. 's Nachts kon je het gerouw horen, maandagmorgen zijn ze samen met andere caregivers naar de funeral gegaan. Je kon merken dat het erin hakte, het was die ochtend stil (waar het anders altijd rumoerig is). Ook op ons heeft het veel indruk gemaakt.
Vandaag is dus de laatste dag op PCC. Om 17.00 uur begint het feest. Morgen bestaat PCC 16 jaar en dat feest hebben ze een dagje naar voren geschoven. Het is tevens een afscheid van ons.
Vanmorgen hebben Henk, Nicole en Wilma hun handen geplaatst op de ' wall of fame' bij de werkplaats G8. Toen we gingen ontbijten kwam Moses op de motor. Hij heeft met ons meegegeten. Daarna moest hij weer naar school om les te geven.
't Is wel een gek idee dat we straks weggaan. En dat we over een paar dagen weer in Nederland zijn; lijkt nog ver weg. En ik hoef ook nog niet te denken aan het weer daar... ('t is hier aldoor over de 30 graden).
Kapsters bezig met het haar van Nicole

En dit is het resultaat! An African woman.
Ons eindresultaat. De Ghaneze gaan het verder zelf afmaken (voor de kerst...). Als we hiervan een foto ontvangen van Ineke plaatsen we deze op de website.
Op de markt in Nkoranza

26 oktober 2008

Een vrij weekend gehad, dat was ook wel even lekker. Gisteren dachten we dat we een rustig en ontspannen uitje zouden hebben bij de waterval... waren er 3 bussen met schoolkinderen. En die wilden allemaal met ons op de foto, 1 voor 1... We voelden ons net filmsterren. Na een uur hoefde het niet meer zonodig wat ons betreft. Maar 't is ook zo sneu om anderen dan te weigeren. Dus maar weer in de houding staan. Het was wel even lekker om in het water te gaan daar.
Vandaag (zondag) zijn we naar Techiman gegaan. We hadden knuffels en speelgoed en kleren mee voor de (zondag)schoolkinderen daar. We hebben de kinderen die er waren allemaal een knuffelbeestje gegeven. De rest hebben we er achtergelaten om later uitgedeeld te worden. De kerkdienst was ook wel een mooie ervaring. Met heel veel geluid... Maar 't is mooi om te zien hoe ze zo'n kerkdienst houden. Vanmiddag lekker gerelaxd (of gechild).
Misschien dat we morgen nog een blog kunnen plaatsen, maar anders is dit de laatste vanuit Ghana. Dinsdagavond hebben we namelijk feest en woensdag vertrekken we alweer naar Accra...
Nog even een overzichtje van hoe het geld dat we hadden is besteed:
We hadden ongeveer 10000 Ghanese cedi te besteden:

6200 cedi is voor het huisje dat we helpen bouwen.
1600 is voor een 'tuinhuisje' (soort stenen party-tent-idee) op het terrein; ze zijn hier al mee bezig. Hiervoor hebben we ook de gift van de familie Van der Woude gebruikt.
250 naar de zondagschool in Techiman
75 voor Kwame, een care-giver die afscheid heeft genomen om te gaan studeren
420 voor extraatje voor care-givers (21 care-givers, 20 cedi pp)
rest is voor een huisje dat ze nog willen bouwen + een pad naar de huisjes. (we hebben Ineke gevraagd wat ze graag wilden hebben)

Tot slot weer enkele foto's:
Bij de waterval; iedereen kwam naar je toe
Heerlijk in het water

Hoezo, druk...?!
Kinderen van de zondagschool met een knuffel
Hier komt het 'tuinhuisje'. Pilaren staan er al en vandaag is het beton gestort.
Henk met Michael (' Aaah-iehh!')

24 oktober 2008

Voor diegenen die gisteren al een update hadden verwacht: we zijn gisteren naar het internetcafe gegaan, maar stonden toen voor een dichte deur. Het was gesloten. Dus maar weer terug. Op de terugweg wel ijsjes gekocht die we vanavond gaan opeten (ze waren nog wat zacht). De afgelopen dagen hebben we flink verder gewerkt aan het huisje. Woensdag waren de muren bijna allemaal ter hoogte van de raamkozijn (zo hoog moeten ze worden). Donderdag is dit afgemaakt en zijn er houten planken getimmerd op de plekken waar het beton moet worden gestort. Vandaag is al dit beton (gemaakt en) gestort en is er begonnen aan de trap naar de veranda. 's Avonds mens-erger-je-nieten en op tijd naar bed. Tot nu toe elke dag wel een buitje gehad (soms 's middags, maar meestal 's avonds/'s nachts), maar dat lijkt nu te veranderen.
Het weekend gaan we uit: morgen (zaterdag) naar de watervallen en zondag gaan we naar de zondagsschool in Tegiman. Vanmiddag kwam Moses - die daar leraar is - al bij ons langs om even kennis te maken en te zien wat we allemaal aan het doen zijn.
Is er verder nog nieuws? Jazeker: de heren zijn alledrie naar de kapper geweest (Jakob woensdag samen met Baffoo en 2 vrijwilligers, Bernard en Henk donderdag). Daar hebben ze allemaal een Ghanees kapsel gekregen.
Met enige moeite (ruim 30 minuten en paar foutmelingen later...) toch nog foto's:

de muren staan bijna tot aan het raamkozijn

'k had geen overzichtsfoto meer gemaakt; dit is mijn laatste van de werkplek

Ghanese kapsels...

Nicole en Emanuela

oude foto: Wilma en 1 van de kinderen van Ellen

21 oktober 2008

Het is al weer dinsdag. Gisteren en vandaag hebben we flink doorgewerkt. Nicole en Wilma hebben maandag alle plankenkasten in het winkeltje van Charity geverfd. Daar was ze erg blij mee. Ondertussen vordert het huisje ook gestaag. De muren worden steeds wat hoger. Vermoedelijk staan alle muren er wel helemaal voor we weggaan.
Vanmorgen zijn Henk, Nicole en Wilma samen met Ineke naar het ziekenhuis gegaan. Het is daar ietsje anders dan in Nederland... Maar ze hebben ook nieuwe dingen zoals een couveuse en ook het plafond in de operatiekamer is helemaal vernieuwd met kunststof platen (vorig jaar schijnt daar nog bladderige verf hebben gezeten). Vandaag was het druk, omdat het ook markt is in Nkoranza en mensen dat combineren met een bezoekje aan het ziekenhuis (voor (kleine) klachten die ze hebben).
Vandaag was het weer lekker warm, dus om 4 uur zijn we gestopt om (samen met de kinderen) het zwembad in te springen.
Tot slot weer enkele foto's:
verven in het winkeltje
de mixer werkt goed
Henk aan het metselen
resultaat na vandaag
en het zwembad in

19 oktober 2008

Hebben we net een heel verhaal + foto's klaar, valt de stroom uit. Alles weg!
Nieuwe poging.
Vandaag doen we rustig aan (chillen). Vanmorgen naar de 'kerkdienst' bij PCC (= Hand in Hand) geweest (Jakob is met Daniel naar de kerk geweest). Veel zingen. Het meeste is niet te verstaan, maar er kwamen ook een paar bekende liederen langs (' forward christiansoldiers' en ' what a friend we have in Jesus'). Verder lekker niks doen vandaag.
Gisteren (zaterdag) hebben we 's morgens gewerkt. We zijn toegekomen aan de kozijnen. Omdat alles hier erg scheef is, valt het niet mee om deze goed te stellen. Alleen al het fundament heeft op een afstand van 8 meter ruim 25 cm verval... Maar het gaat zoals het gaat.
's Middags zijn we naar Ellen gegaan. Hebben daar 25 kilo aan voetbalshirts afgeleverd. De tocht daarnaartoe is erg mooi. We hebben daar een poosje gezeten en zijn toen met 25 kilo aan kralen teruggegaan (de kralen moeten mee naar Nederland voor een schoolproject).
's Avonds was er feest: afscheid van Kwame (care-giver die vanaf aanstaande maandag naar de health school gaat) en welkom voor ons. Veel dans en muziek. En samen eten. Waarbij je moet oppassen dat een kind niet snel een hand eten van je bord gapt... Vanmorgen hebben we Kwame nog een afscheidscadeautje gegeven: de Nederlandse leeuw (knuffel) met wat geld.
De scootmobiel van Kojo doet het helaas niet meer. We moeten nog even uitzoeken hoe dat komt. Zou wel een teleurstelling zijn als hij het straks echt niet meer doet. Ineke heeft de printer en telefoonbeantwoorder al in gebruik. Pater Pieter heeft zijn pakketje ontvangen en was er erg blij mee. Ook hebben we al een klusje voor hem gedaan (afdakje boven wastafel).
Het is hier wel warm, maar omdat we veel in de schaduw zitten (ook waar we werken ligt in de schaduw) en er af en toe wat wolken overdrijven is het nog wel goed uit te houden.
Het eten is hier erg lekker. Charity zorgt goed voor ons.
Tot slot nog enkele foto's:
Bernard en Jakob bezig met deurkozijn stellen

resultaat na dag 2
onderweg naar Ellen (met 25 kilo aan voetbalshirts)
Ellen en 'haar' kinderen
feestavond